Ureum

M/V: 3.0 - 7.0 mmol/L

Indicatie:

Inzicht verkrijgen in de nierfunctie van de patiënt ofwel het vervolg van een ziekteproces alsook het vervolgen van de behandeling.

Tevens voor het evalueren van de graad van anabolisme of katabolisme van eiwitten bij een patiënt door te kijken naar ureum en kreatinine tegelijkertijd.

Ureum is het eindproduct van de eiwitafbraak. Aminozuren worden in de lever gedeamineerd, waarbij ammonia vrijkomt . Dit ammonia wordt vervolgens in de lever omgezet in ureum. Acute of chronische nierinsufficiëntie met verminderde glomerulaire doorbloeding leidt tot een verhoogd ureum gehalte. Indien ureum stijging > kreatinine stijging is dit meestal tgv een prerenale oorzaak (dehydratie, shock). Ureum is ook verhoogd bij zeer eiwitrijke voeding, een verhoogde afbraak van lichaamseiwitten (infecties, operaties etc.), een grote bloeding in het maag-darmkanaal. Verlaagde waarden komen over het algemeen weinig voor.

Interferentie bij (sterk) lipemisch materiaal.

Een aantal geneesmiddelen heeft een verhogend effect (hetzij fysiologisch, hetzij chemisch) op de ureumbepaling, onder andere gentamicine, neomycine, chloralhydraat, chloorbutanol, arseenverbindingen, diuretica.

Andere beïnvloeden de ureumbepaling vanwege hun effect op de eiwitstofwisseling: zo hebben glucoricoïden en schildklierhormonen een verhogend effect, androgenen en groeihormoon een verlagend effect.

Verlaagde ureum waarden in de zwangerschap zijn fysiologisch.

Streekziekenhuis Koningin Beatrix