Fibrinogeen

M/V: 2.0 - 4.5 g/L

<1.0 g/L (termijn 1 week)

<1.0 g/L (termijn 1 week)

Indicatie:

• diagnostiek verbruikscoagulopathie en diffuse intravasale stolling
• analyse synthesefunctie van de lever
• diagnostiek congenitale hypo-, a- of dysfibrinogenemie
• monitoring tijdens behandeling met asparaginase
• hypercoagulabiliteit bij patiënten met trombotische processen
• monitoring tijdens fibrinolytische therapie

Fibrinogeen wordt in de lever gemaakt. In de stollingscascade wordt fibrinogeen door trombine omgezet in fibrine.

Verlaagde fibrinogeengehalte kan worden aangetroffen bij leverziekten, na bloedingen, in situaties met verhoogde afbraak (DIS) en (zeldzaam) bij ontbreken van fibrinogeen (afibrinogenemie) of voorkomen van abnormale fibrinogeentypen (dysfibrinogenemie).

Verhoogde fibrinogeengehalte zijn veelal aspecifiek. Fibrinogeen is een actutefase-eiwit en is verhoogd bij acute aandoeningen, ontstekingen, traumata en operaties. Om dezelfde reden worden hoge waarden gezien bij neoplasmata, nefrose, reumatoïde artritis en diabetes mellitus.

Bij congenitale hypo-, a- of dysfibrinogenemie kan er zowel sprake zijn van een bloedingsneiging als van een tromboseneiging er er is een associatie met obstetrische complicaties.

Tijdens de zwangerschap is het fibrinogeen verhoogd.

Streekziekenhuis Koningin Beatrix