C-peptideº

M/V: 0.37 - 1.47 nmol/L

(test gewijzigd dd 10/01/2024, referentiewaarde voorheen M/V: 0.2 - 1.2 nmol/L)

Hypoglycemie, insulinoom, hyperinsulinisme.

Diagnostiek van onverklaarde hypoglycemie door endogeen of exogeen insuline. C-peptide komt vrij door de splitsing van pro-insuline in insuline. Doordat C-peptide een langere halwaardetijd heeft dan insuline maar in dezelfde hoeveelheid gemaakt wordt als insuline is het een afspiegeling van de endogene synthese capaciteit van de pancreas. C-peptide kan gebruikt worden om de oorzaak van hypoglycemie (insulinoom versus exogeen toegediend insuline) te bepalen. Exogeen toegediend insuline bevat geen C-peptide en dus zal bij hypoglycemie veroorzaakt door exogeen insuline de ratio insuline /C-peptide >1.

Ook kan het gebruikt worden om de restactiviteit van de pancreas te bepalen. In type I diabetes is er een gebrek aan insuline productie door destructie van het pancreasweefsel terwijl bij type II diabetes er insuline ongevoeligheid ontstaat dus een toename aan c-peptide. Hierbij moet worden opgemerkt dat in een vroeg stadium van type I diabetes de C-peptide levels normaal kunnen zijn.

Deventer Ziekenhuis (opent in een nieuw venster)