Alkalische fosfatase, iso-enzymenº

Lichamelijk onderzoek en overige laboratoriumuitslagen leveren doorgaans voldoende informatie op om de bron van een verhoogd alkalisch fosfatase te identificeren.

Een verhoogd ALAT en ?-GT wijzen op een leverziekte of leverenzyminductie door alcohol- of medicijngebruik, terwijl een verhoogde osteoblastenactiviteit, die mede bevestigd kan worden door afwijkende calcium-, fosfaat-, vitamine-D- en parathormoonuitslagen, wijst op een botziekte, botgroei of hyperparathyreoïdie.

Het scheiden van totaal AF in iso-enzymen kan de behandelend arts waardevolle extra informatie verschaffen over de conditie van de patiënt bij onbegrepen verhoogde AF-activiteit en om conclusies te trekken over behandeling en follow-up bij voornamelijk lever- en botziektes. Met name als bepaalde verhoogde fracties ogenschijnlijk niets met het ziektebeeld te maken lijken te hebben, zoals de darmfractie verhoogd kan zijn bij levercirrose, is een juiste interpretatie van de AF-iso-enzymenelektroforesepatronen onontbeerlijk. De AF-iso-enzymenbepaling is bepalend om benigne AF-verhogingen, zoals het geval bij transiënte hyperfosfatasemie, immunoglobuline-AFcomplexen en familiaire hyperfosfatasemie, te onderscheiden van pathologische oorzaken, waarmee onnodig, langdurig en belastend vervolgonderzoek wordt voorkomen.

Reinier de Graaf Groep Diagnostisch Centrum SSDZ (opent in een nieuw venster)