Reumaremmers
Reumaremmers worden ook wel DMARD’s genoemd. Dit is een afkorting van de Engelse benaming ‘Disease Modifying Anti-Rheumatic Drugs’. DMARD’s remmen ontstekingen waardoor de klachten afnemen. Ook kunnen ze schade aan de gewrichten en andere ontstoken weefsels vertragen of voorkomen. Om een onderscheid te maken tussen de werking en de oudere en nieuwere DMARD’s, worden ze verdeeld in drie groepen:
Klassieke DMARD’s
Biologicals of Biological DMARD’s
Kleine molecuul DMARD’s
Elk jaar komen er nieuwe biologicals en kleine molecuul DMARD’s bij. De lange termijneffecten van deze nieuwe medicijnen zijn vaak nog onduidelijk. Meestal geven ze verhoogde kans op infecties en ze zijn duur. Daarom start de reumatoloog eerst met één of meerdere klassieke DMARD’s. Deze medicijnen onderdrukken de reumatische ontstekingsziekte bij veel patiënten op een goede manier. Indien nodig schrijft de reumatoloog daarna ook biologicals of kleine molecuul DMARD’s voor.
De verschillende soorten DMARD's
De allereerste DMARD’s die beschikbaar kwamen om reumatische ontstekingsziektes te behandelen, zijn de klassieke DMARD’s. Medicijnen die onder deze categorie vallen zijn:
Methotrexaat.
Leflunomide.
Sulfasalazine.
Hydroxychloroquine.
Immunosuppressiva zijn medicijnen die de weerstand in meer of mindere mate verminderen.
Na een orgaantransplantatie worden ze daarom toegepast om te voorkomen dat donororganen worden afgestoten door de eigen afweer. Bij reumatische ontstekingsziektes worden ze gebruikt omdat het krachtige ontstekingsremmers zijn. Door ontstekingen te remmen, nemen de klachten af. Ook kunnen ze schade aan de ontstoken weefsels vertragen of voorkomen. Immunosuppressiva mogen niet met sommige andere medicijnen worden gecombineerd. Meld daarom altijd bij uw huisarts of specialist dat u ze gebruikt.
Biologicals of Biological DMARD’s
Biologicals zijn nieuwere anti-reumatische medicijnen, die worden toegediend via een injectie. Het zijn kunstmatige eiwitten die zich richten tegen bepaalde ontstekingsstoffen of ontstekingscellen. Ze verminderen de afweer enigszins. Medicijnen die onder deze categorie vallen zijn:
Anti-TNF therapie, zoals etanercept, adalimumab, golimumab, infliximab en certolizumab
Anti-IL6 therapie, zoals tocilizumab en sarilumab
Anti-IL23/IL17 as therapie, zoals secukinumab, ustekinumab en ixekizumab
Anti-T-cel therapie, zoals abatacept
Anti-B-cel therapie, zoals rituximab
De kleine molecuul DMARD’s is de nieuwste groep medicijnen. Deze DMARD’s richten zich op kleine moleculen, waardoor processen in de cel veranderen. Sommige kleine molecuul DMARD’s verminderen de afweer enigszins. Medicijnen die onder deze categorie vallen zijn:
JAK-remmers.
PDE4-remmers, zoals apremilast.
Het gebruik van levende vaccins, zoals bof-mazelen-rode hond- (BMR), gele koorts- of poliovaccin, wordt afgeraden tijdens gebruik van een klein molecuul DMARD (biological). De griepprik wordt juist wel aangeraden.
Screening vooraf
Voor aanvang van de behandeling met biological DMARD’s of kleine molecuul DMARD’s krijgt de patiënt een screening op bepaalde infecties, namelijk tuberculose (tbc) en virale leverontsteking (hepatitis B en C). Dit zijn infecties die sluimerend aanwezig kunnen zijn zonder dat iemand er ziek van is, maar die kunnen opvlammen als de weerstand verminderd is.