Reactieve artritis
Bij reactieve artritis ontstaan er ontstekingen als reactie op een eerdere infectie. Bijvoorbeeld een bacteriële infectie van de maag, darmen, urinewegen en/of seksueel overdraagbare aandoeningen (SOA). Deze infectie heeft de lichamelijke afweer verstoord, waardoor na één of twee weken tot enkele maanden spontaan ontstekingen ontstaan.
Meer over reactieve artritis
Het is nog niet precies bekend waarom het afweersysteem reageert op een infectie en ontstekingen veroorzaakt. We weten wel dat erfelijke aanleg, zoals HLA-B27, hierbij een belangrijke rol speelt. Daarnaast zijn er bepaalde infecties die aanleiding geven tot reactieve artritis:
Bepaalde SOA’s (chlamydia, gonorroe en trachomatis)
Bepaalde bacteriën die diarree veroorzaken (Salmonella, Shigella, Yersinia en Campilobacter)
Mensen met reactieve artritis kunnen de volgende klachten ervaren:
Een ontsteking in één of meer grote gewrichten
Het ontstoken gewricht is dik en stijf
Ontstekingen op andere plaatsen, zoals de ogen, plasbuis en huid of ontstekingen in de wervelkolom en/of het bekken.
Meestal verdwijnen de klachten binnen een half jaar. Soms blijven de gewrichten in armen, benen, wervelkolom en/of bekken aanwezig en is een langdurige behandeling nodig.
De reumatoloog luistert naar uw klachten en doet lichamelijk onderzoek om reactieve artritis vast te stellen. De reumatoloog vraagt ook of reactieve artritis vaker voorkomt in de familie. Bij 70% van de patiënten is HLA-B27 aanwezig in het bloed. Daarom kan een bloedonderzoek helpen bij het stellen van de diagnose. Vaak wordt de urine onderzocht op bacteriën, zodat een eventuele infectie behandeld kan worden.
De behandeling van reactieve artritis bestaat uit:
Ontstekingsremmende medicijnen (NSAID’s) tegen de pijn en stijfheid
Antibiotica als er sprake is van een SOA of urineweginfectie
Reumaremmers (DMARD’s) als de ontsteking na een half jaar nog niet weg is.