Morton neuroom
Een goedaardige verdikking van een zenuw wordt ook wel een neuroom genoemd. Bij Morton's neuroom is er sprake van een (kleine) verdikking van het weefsel om de zenuw van de teen. Dit komt meestal voor tussen de tweede en derde teen of de tussen de derde en de vierde teen (geteld vanaf de grote teen). Deze zenuw loopt over de bovenkant van uw voet, onder de band die de middenvoetsbeentjes van de voorvoet verbindt. De naam van dit neuroom komt van de orthopedisch chirurg Morton die deze afwijking als eerste beschreef in 1876.
Meer morton neuroom
Het Morton's neuroom komt veel vaker voor bij vrouwen dan bij mannen en meestal slechts aan één van beide voeten. De klachten komen het meest voor bij vrouwen tussen de 25 en 40 jaar.
Meestal zorgt Morton's neuroom voor een stekende, brandende pijn die vanuit de voorvoet (bal van de voet) uitstraalt naar de middelste tenen. De pijn wordt erger als er druk op de voet staat en als de voet wordt samengeknepen, zoals bij het dragen van te strakke schoenen of hoge hakken. Ook kan er gevoelloosheid in de tenen ontstaan of het voelt alsof er iets verschiet in de voet.
De pijn neemt af als de druk op de voet afneemt door bijvoorbeeld te gaan zitten en de schoenen uit te doen. Ook het masseren van de voet kan de klachten verhelpen.
Hoe de verdikking van de zenuw in de voorvoet precies ontstaat, is niet duidelijk. Als de kopjes van de middenvoetsbeentjes teveel bewegen ten opzichte van elkaar, kan de zenuw even klem komen te zitten. Hierdoor kan een beschadiging of irritatie ontstaan. Een doorgezakte voorvoet of een holvoet kan er ook voor zorgen dat er te veel druk op de zenuw wordt uitgeoefend, waardoor deze geïrriteerd of bekneld raakt.
De orthopedisch chirurg onderzoekt of er een zwelling tussen de middenvoetsbeentjes zit en zal druk uitoefenen op de voorvoet om te kijken waar de pijnlijke plek zit. Vaak wordt er ook een röntgenfoto en een echo van de voet gemaakt.
In eerste instantie zullen de klachten worden behandeld door de druk op de voet te verminderen. Bijvoorbeeld door het dragen van schoenen zonder hakken, waarin de voet genoeg ruimte heeft. Bij een doorgezakte voet of holvoet kan een steunzool zorgen dat de voet een andere stand krijgt, waardoor de zenuw wat meer ruimte krijgt en de pijn afneemt. Zo krijgt de zenuw de gelegenheid om te herstellen. Tegen de pijn en zwelling kan de arts u pijnstillers of ontstekingsremmers voorschrijven.
Als deze methoden niet voldoende helpen, kan de orthopedisch chirurg een operatie adviseren. Hierbij maakt hij een snee aan de bovenzijde van de voet, tussen de twee tenen in. Een deel van de zenuw en het verdikte weefsel om de zenuw wordt verwijderd, om te voorkomen dat de verdikking snel terugkomt. De gewrichtsbandjes die de middenvoetsbeentjes met elkaar verbinden worden doorgesneden om de zenuw meer ruimte te geven.
Na de operatie moet u twee weken herstellen. De (voor)voet kan na de operatie nog een paar weken dik blijven. Dit is normaal. Ook het gevoel in de twee tenen kan (tijdelijk) verminderd zijn omdat er zenuwtakjes zijn weggehaald.