Jicht
Jicht is een vorm van reuma waarbij er te veel urinezuur in het bloed zit. Hierdoor kunnen urinezuurkristallen ontstaan. Deze kristallen kunnen zich ophopen in gewrichten, pezen, slijmbeurzen, de huid en de urinewegen. Het lichaam kan hierop reageren met een ontsteking, bijvoorbeeld in een gewricht of pees.
Meer informatie: https://reumanederland.nl/reuma/vormen-van-reuma/jicht
Meer over jicht
Jicht ontstaat doordat urinezuurkristallen zich ophopen in het lichaam. Deze kristallen kunnen terechtkomen in gewrichten, pezen en slijmbeurzen. Hierdoor kan een ontsteking ontstaan, wat pijn en zwelling kan geven. Verschillende factoren kunnen het ontstaan van jicht beïnvloeden, zoals:
erfelijke aanleg
veel eiwitrijke voeding zoals vlees en peulvruchten
alcoholgebruik
verminderde nierfunctie
medicijngebruik, zoals plasmiddelen of chemotherapie.
Een verhoogde urinezuurwaarde betekent niet automatisch dat er jicht ontstaat, maar de kans op jicht neemt dan wel toe.
Bij een ‘acute aanval’ van jicht wordt het gewricht in een paar uur tijd zeer pijnlijk, dik en rood. Deze heftige ontsteking zakt vaak na een paar dagen tot een week weer af. Meestal ontstaan deze aanvallen in de grote teen, de wreef, de enkel of de knie. Maar jicht kan in elk gewricht (pees of slijmbeurs) ontstaan. De aanvallen komen vaak terug. Meestal worden de aanvallen na verloop van tijd erger: vaker, langer en op meerdere plaatsen tegelijkertijd.
Er kan ook chronische gewrichtsontsteking ontstaan in één of meerdere gewrichten. Dit is minder pijnlijk en het gewricht wordt niet rood.
De huisarts stelt vaak de diagnose jicht. De huisarts luistert naar uw klachten en doet lichamelijk onderzoek en vraagt of jicht vaker voorkomt in uw familie.
Als de huisarts twijfelt over de diagnose, kan de reumatoloog onderzoek doen naar urinezuurkristallen in het gewrichtsvocht. De reumatoloog prikt dan met een holle naald in een gewricht waar ontsteking zit (of heeft gezeten) en neemt beetje vocht af. Het gewrichtsvocht wordt onder de microscoop onderzocht op kristallen.
Bij twijfel over de diagnose kan de arts met een speciale CT-scan onderzoeken of er ophopingen van urinezuurkristallen zijn. Soms worden röntgenfoto’s gemaakt om te onderzoeken of er gewrichtsbeschadigingen door jicht zijn ontstaan.
De behandeling van jicht kan bestaan uit:
Leefstijladviezen, zoals een gezond gewicht, minder eiwitrijke voeding, minder alcohol, stoppen met roken en meer bewegen.
Algemene ontstekingsremmers, zoals NSAID’s of prednison (bij een acute jichtaanval).
Urinezuur-verlagende therapie (bij chronische jicht)
Jicht gaat vaak samen met risicofactoren voor hart- en vaatziekten, zoals verhoogde bloeddruk, verhoogd cholesterol, suikerziekte en overgewicht. Het is daarom belangrijk de bloeddruk, bloedsuiker en het cholesterol regelmatig bij de huisarts te laten controleren en zo nodig te behandelen.